Jak urządzić sypialnię, żeby budzić się wypoczętym

Wielu z nas popełnia błąd, zamieniając sypialnię w biuro lub strefę rozrywki. Telewizor, laptop, rower treningowy – to wszystko wysyła sygnał do mózgu, że w tym miejscu należy być aktywnym. Jeśli to możliwe, przenieś te przedmioty do innych pomieszczeń. Jeśli nie masz takiej możliwości, schowaj je na czas snu pod narzutę lub za zasłonę – ważne, żeby nie były widoczne. Podobnie działa lustro ustawione naprzeciwko łóżka – odbija światło i może powodować niepokój. Przesuń je lub zamontuj na bocznej ścianie.

Po wyschnięciu załóż płytę na talerz gramofonu i sprawdź, czy leży płasko, bez wygięć. Jeśli płyta jest delikatnie wygięta, możesz spróbować ją wyrównać, umieszczając między dwoma szklanymi taflami na kilka godzin – ale tylko wtedy, gdy wygięcie nie jest duże. Silnie wygięte płyty to często efekt przechowywania w pozycji leżącej pod ciężarem; takiej płyty nie naprawisz w domu i odtwarzanie jej uszkodzi igłę. Przed każdym odtworzeniem sprawdź też igłę – jeśli jest zabrudzona, oczyść ją pędzelkiem antystatycznym wacikiem nasączonym dedykowanym płynem do igieł. Brudna igła przynosi więcej szkody niż kurz na płycie.

Nie zapominaj o podłodze. Jeśli masz drewniane panele – każdy krok będzie słyszalny. Połóż na nich chodniki, a w razie ich braku – zwykłe kartony lub grube gazety, które przykryjesz kocem. To doraźne rozwiązanie, ale potrafi zmniejszyć hałas rozchodzący się po całym pomieszczeniu. Pamiętaj też o meblach – szafa czy regał ustawione przy ścianie od sąsiada to naturalna bariera. Ustaw je tak, żeby nie dotykały bezpośrednio ściany – zostaw kilkucentymetrową szczelinę, która będzie tłumić wibracje.

Ostatnim elementem jest zapach. Lawenda, melisa czy rumianek mają udokumentowane działanie relaksujące. Zamiast chemicznych odświeżaczy, użyj olejku eterycznego i nałóż kilka kropel na drewnianą kulkę lub chusteczkę. Możesz też postawić na parapecie roślinę – aloes lub bluszcz, które oczyszczają powietrze. Pamiętaj jednak, aby nie przesadzić z ilością roślin – w nocy pobierają tlen, więc w małej sypialni ich nadmiar nie jest wskazany. Jeśli wprowadzisz te zmiany, prawdopodobnie już po tygodniu zauważysz, że zasypianie przychodzi łatwiej, a poranne wstawanie nie jest tak bolesne.

Ostatnia rada praktyczna: podczas planowania sprawdź, czy wymiary mebli odpowiadają nie tylko szerokości ścian, ale też wysokości pomieszczenia. W wielkiej płycie standardowa wysokość to około 2,5 metra, ale bywa mniej – na przykład 2,40 m. Zanim zamówisz szafę z wysokimi frontami, zmierz odległość od podłogi do sufitu w kilku punktach, a następnie odejmij 10 cm na montaż i krzywizny. To samo dotyczy regałów – jeśli mają sięgać pod sufit, ich wysokość musi być dopasowana indywidualnie. Dzięki temu unikniesz sytuacji, w której mebel wygląda jak wmurowany, a przy tym zostawisz odrobinę luzu na wentylację i czyszczenie.

Te siedem sposobów nie wymaga żadnych nakładów finansowych, a jedynie odrobiny uwagi i kreatywności. Zanim zaczniesz planować kosztowny remont, sprawdź, ile możesz zdziałać, używając tego, co masz pod ręką. Wiele osób odkrywa, że kombinacja kilku prostych zabiegów – uszczelnienia, tekstyliów i odpowiedniego ustawienia mebli – potrafi obniżyć poziom hałasu na tyle, że dalsze inwestycje stają się niepotrzebne.

Przechowywanie winyli to druga połowa sukcesu. Płyty trzymaj w pionie, w plastikowych wewnętrznych kopertach antystatycznych – papierowe wersje pozostawiają mikroskopijne włókna, które osiadają na rowkach. Zewnętrzne okładki zabezpiecz foliowymi koszulkami, które chronią przed kurzem i zarysowaniami podczas wyjmowania. Półka lub regał powinien znajdować się z dala od kaloryferów, okien i źródeł wilgoci – temperatura poniżej 25°C i wilgotność względna 40–50% to bezpieczny zakres. Nie układaj płyt w stosy na płasko – waga górnych egzemplarzy odkształca dolne. Zapełnij półkę do około 3/4 pojemności, tak aby płyty stały pewnie, ale nie były ściśnięte. Regularnie odkurzaj koszulki suchą ściereczką, bo kurz na nich przenika do środka.

Kolejnym krokiem są drzwi wejściowe. Szczelina pod nimi to często główny kanał, którym przedostaje się dźwięk z klatki schodowej. Zwiń ręcznik lub koc i połóż go bezpośrednio przy podłodze. Jeśli masz stare, nieużywane materiały, np. kawałek wykładziny lub gruby karton, możesz wykonać z nich prowizoryczną „zaporę" pod drzwiami. Ważne, żeby materiał był miękki i przylegał do podłogi na całej szerokości. Zwróć też uwagę na próg – jeśli są wokół niego ubytki, wypełnij je chwilowo masą solną lub mokrym ręcznikiem.

Jak czyścić płyty, zanim zaczniesz słuchać Zacznij od suchego, miękkiego pędzla antystatycznego z włosiem z włókna węglowego. Przeciągnij go po powierzchni płyty ruchami od środka do krawędzi, wzdłuż rowków, trzymając płytę jedną ręką na etykiecie. Nie wykonuj ruchów okrężnych – one tylko rozprowadzają kurz. Po tym zabiegu przełóż płytę na czystą, niestrzępiącą się ściereczkę mikrofibrową i spryskaj ją dedykowanym płynem do winyli. Nie używaj wody z kranu, płynów do szyb ani alkoholu – pozostawiają osady lub rozpuszczają związki w płytach. Płyn nanieś na ściereczkę, a nie bezpośrednio na płytę, aby nie zalać etykiety. Przetrzyj powierzchnię delikatnie, wzdłuż rowków, a następnie pozostaw płytę do wyschnięcia w pionowej pozycji na suszarce lub na brzegu stołu.